Zamówienia publiczne – unieważnienie przetargu (część III)

Kiedy zamawiający może unieważnić postępowanie o zamówienie publiczne? Powołanie się na fakt wystąpienia zamiany okoliczności powodujących, iż prowadzenie postępowania nie leży w interesie publicznym czego nie można było przewidzieć daje taką możliwość?

Pojęcie „interesu publicznego” nie ma charakteru jednolitego i stałego. Jego treść powinna być ustalana i konkretyzowana w każdym przypadku na nowo, w zależności od potrzeb, wymagań i charakteru sprawy. Niemniej jednak interes publiczny zawsze dotyczy pewnego ogółu, nieokreślonej liczby osób, nie odnosi się natomiast do interesu jednostkowego. Zwykle ustawodawca nie definiuje tego pojęcia, umożliwiając elastyczne stosowanie prawa w zależności od powstałego stanu faktycznego, uciekając od nadmiernej kazuistyki. W związku z powyższym zasadne jest przyjęcie, iż wypełnienie treścią tej kategorii winno zależeć od branego pod uwagę aktu prawnego oraz konkretnego stanu faktycznego. Przesłanka wynikająca z art. 93 ust. 1 pkt 6 Prawo zamówień publicznych pozostawia zamawiającemu pewną swobodę decyzyjną i zbliża podejmowane przez niego czynności do działania w ramach uznania administracyjnego.To właśnie przede wszystkim w prawie administracyjnym ustawodawca posługuje się tym pojęciem, gdzie powołuje się na interes indywidualny, publiczny czy społeczny. Istotne jest ponadto, że w literaturze prawa publicznego spotyka się poglądy utożsamiające interes publiczny z interesem faktycznym, narodowym, społecznym, państwowym, prawnym, politycznym czy dobrem wspólnym, jak np. zapewnienie ochrony życia i zdrowia pacjentom.W uzasadnieniu do wyroku z dn. 09.11.2010 r., sygn. akt: K 13/07, Trybunał Konstytucyjny wskazał, iż „«interes publiczny» jest pojęciem niedookreślonym, którego funkcja w procesie stosowania prawa sprowadza się do wyposażenia decydującego w możliwości reagowania na sytuacje faktyczne doniosłe prawnie, społecznie i gospodarczo, niemieszczące się w ramach oceny typowych jednostkowych stanów faktycznych.”Obrazowo mówiąc, ustawodawca przez pojęcie niedookreślone przerzuca decyzję w tym zakresie dla sędziego lub urzędnika rozpatrującego sprawę. Odnosząc się na zasadzie analogi należy wskazać, iż w orzecznictwie NSA wyrażono trafny, jak się wydaje, pogląd, że w odniesieniu do decyzji uznaniowych ”pewną wskazówkę interpretacyjną” stanowi art. 7 K.p.a. dotyczący uznania administracyjnego, w myśl którego organy administracji uprawnione są do własnej oceny interesu społecznego i słuszności interesu obywatela i każdorazowo o treści podejmowanego rozstrzygnięcia decydują okoliczności konkretnego przypadku.Jak podkreśla B. Adamiak (Komentarz, 1996, s. 56) „przy ustalaniu zakresu pojęcia «słuszny interes obywateli» należy uwzględniać nie tylko słuszny interes strony (stron) postępowania, ale również jednostek, które mają w sprawie słuszny interes faktyczny – czyli również interes zainteresowanego.” Pogląd ten uzasadnia się tym, że „decyzja może bowiem dotyczyć nie tylko stron, lecz również jej skutki mogą rozciągać się i na inne osoby. Zwłaszcza jest to ważne z tych względów, że prawo materialne nie obejmuje ochroną wszystkich osób, które mogą być objęte skutkami działań prawnych organów administracji państwowej, nie przyznając ich interesom rangi interesu prawnego.”Należy również wskazać, iż zgodnie z tezą wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z dn. 27.04.2009 r., sygn. akt: KIO/UZP 470/09, „za interes publiczny należy uznawać korzyści uzyskiwane w wyniku realizacji przedsięwzięć służących ogółowi w zakresie zadań ciążących na administracji rządowej oraz samorządowej, realizowanych w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych, związanych np. z ochroną zdrowia, oświaty, kultury czy porządku publicznego.” Tak też wyrok KIO z dn. 16.10.2013 r., sygn. akt: 2365/13 cyt. „Oceniając okoliczności unieważnienia badanego postępowania izba uwzględniła, iż zamawiający nie prowadzi działalności w celu osiągnięcia zysku, lecz jego zadaniem jest udzielanie świadczeń zdrowotnych. Podstawowa działalność zamawiającego realizuje więc wprost interes publiczny wyrażający się w korzyściach uzyskiwanych przez ogół obywateli realizowanych w drodze usług powszechnie dostępnych związanych z ochroną zdrowia. Czym innym jest strata finansowa dotycząca podmiotu gospodarczego, a czym innym narażenie na szwank życia i zdrowia ludzkiego.”

Autor: Mariusz Filipek – radca prawny, Kancelaria Filipek & Kamiński sp.k. Lublin

Podstawa prawna:

Ustawa z dn. 29.01.2004 r. Prawo zamówień publicznych – Dz.U. z 2013 r. poz. 907.Ustawa z dn. 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz.U. z 2013 r. poz. 267.

Publikator: Onet Biznes, Prawopl